XX. yüzyıl Rus şiirinin büyük ustalarından Boris Pasternak (1890-1960), 1958&rsquode Nobel Edebiyat Ödülü&rsquonü aldığında hem kendi ülkesinde hem uluslararası edebiyat dünyasında uzun süredir tanınmış bir şairdi. Ressam bir baba ile piyanist bir annenin oğlu olan Pasternak, felsefe ve filoloji eğitimi görmüştür. Önce müzikle ilgilenmiş, 1914&rsquote yayımlanan ilk şiir kitabı &ldquoBulutlardaki İkiz&ldquoi, 1916&rsquo da &ldquoSınırların Üstünde&ldquo, 1922&rsquode de Kızkardeşim Hayat izlemişti. İki Dünya Savaşı arasındaki zor yılları manevi baskı altında yaşayan 1930&rsquolu yıllarda daha çok önemli şairlerden çeviriler yaparak çalışmalarını sürdüren Pasternak, Shakespeare&rsquoin de en başarılı çevirmeni olarak ün yaptı. 1957&rsquode yayımlanan Doktor Jivago, onu bir kere daha edebiyat dünyasının gündemine taşıdı. Pasternak&rsquoa göre şiir tarihin içinden hayatla birleşerek akan bir nehir gibiydi. Pasternak şiirde yazarken olduğu gibi konuşurken de müziğin yalnızca sözcüklerin sesine dayanmadığına, bu özelliğin seslilerle sessizlerin uyumundan değil, söylenen sözlerle onların arasındaki ilişkiden kaynaklandığına inanıyordu. Onun için anlam, yani içerik, her zaman daha önemliydi.
Bu kitap, genç yaşta yitirdiğimiz şair Azer Yaran&rsquoın Pasternak&rsquoın kitaplarından seçip Rusça&rsquodan başarıyla çevirdiği şiirleri bir araya getiriyor.
(Tanıtım Bülteninden)