14 Temmuz 1995&rsquote yitirdiğimiz Bilge Karasu, ölümünden sonra yayımlanabileceğini düşündüğü metinleri Füsun Akatlı&rsquoya teslim etti. Okunacak, taranacak, ayıklanacak, bazen yeniden inşa edilecek bir bavul ve irice bir seyahat çantası dolusu &ldquoyazılı kağıt&ldquo...
Akatlı&rsquonın iki buçuk yıllık titiz çalışmasının sonucunda iki kitap çıktı ortaya: Lağımlaranası ya da Beyoğlu&rsquonda &ldquoanlatı&ldquo ya da &ldquokurmaca&ldquo genel kategorisi içerisinde yer alması uygun olacak metinler toplandı Karasu&rsquonun yazdığı bir radyo oyunu ile iki opera librettosu da bu yapıta eklendi. Diğeri, Öteki Metinler se denemeler, metinler, notlar, günlüklerden oluşuyor ve ortak paydaları &ldquoöteki&ldquo kavramı üzerine temellenmeleri. Füsun Akatlı şunları söylüyor:
&ldquoTek kaygım o titizlikte, o kılı kırk yarıcılıkta, o rafinelikte bir yazarı (ve bir insanı), kendisinin içine sinecek bir kılıkta okur karşısına çıkarabilmek oldu... Gerek karşılıklı konuşmalarımızda, gerek mektuplaşmalarımızda metinlerle ilgili olarak belirttiği kaygıları dikkate aldım. Bilge Karasu&rsquonun yazar kimliğine ve &rsquoyazı&rsquosına olan aşinalığımın ve bağlılığımın yanı sıra onun tamamlayıp son biçimini verecek vakti kalmadığını gayet iyi bilerek, bütün yazı, not, müsvedde hatta karalamalarını bana emanet etmesinden güç aldım.
&ldquoBu iki kitapla birlikte, dilimizin bu seçkin ustası ve tüm yaşamını yazıya, yazına, dile, düşüne adamış bu çok özel insan, 65 yıllık ömrünün bitiverdiği yerde bırakabildiği on bir kitap ile okuruyla karşı karşıya kalacak. Zaten onun istediği de bundan başka bir şey olmazdı. Notları alınmış, tamamlanmadan kalmış, çok düşünülmüş, tasarlanmış, azı yazılmış bütün yazıları için: &rsquoGün battı, yazık, arkalarında!&rsquo diyen benim. O, bunu bile demezdi.&ldquo
(Arka Kapak)