Yaşadığımız topraklara dışardan bakma şansını tanıyan kitaplardan biri daha karşınızda: Türk Mektupları. Osmanlı İmparatorluğu'nun en görkemli döneminde, XVI. yüzyılda yazılan bu mektuplar Habsburgların elçisi olarak Türk topraklarında bulunan Ogier Ghislain de Busbecq'in kaleminden çıkmış. Kitap, diplomatın Türkiye'deyken yazdığı üç ve Viyana'ya döndükten sonra kaleme aldığı bir mektuptan oluşuyor. Son derece sıcak ve ayrıntılı bir anlatıma sahip olan metinler sayesinde Osmanlılara o yıllarda Avrupa'dan nasıl bakıldığını görmek ve birçok konuda bilgilenmek mümkün. İlk kez 1588 yılında Latince olarak basılan kitapta Busbecq, zamanın korkulan ama çok saygı duyulan imparatorluğuna, özellikle ordusuna hayranlığını açıkça ifade ediyor. Günlük hayatın birçok ayrıntısına mektuplarında detaylı bir şekilde yer veren yazar, haremden, hamamlardan, laleden, Türklerin kaderci yaklaşımından, hatta Kanunî Sultan Süleyman'ın yüz ifadesinden bile söz ediyor. Hanedanın aile içi çatışmalarına da ışık tutan Busbecq, bu özelliğiyle Batılı yazarlar arasında önemli bir yere sahip. Tarihî açıdan vazgeçilmez olarak kabul edilebilecek bu çalışma, sırf keyif için de okunabilecek kadar sıcak. Atalarımıza hayranlıkla bakan bir Avrupalının söylediklerini duymak Avrupa Birliği'ne girmeye hazırlandığımız şu günlerde hepimize iyi gelecektir kuşkusuz.
Kitaptan bir bölüm...
"Türkiye'de her insanın içine doğduğu şartları değiştirme ve kaderini tayin etme imkânı vardır. Sultanın altındaki en yüksek mevkilere sahip kimseler genelde sığırtmaçların oğullarıdır. Böyle doğmuş olmaktan utanç duymak şöyle dursun, bununla övünürler. Kendilerini ecdatlarına ve tesadüfen doğmuş oldukları ortama ne kadar az borçlu hissederlerse duydukları gurur o derece büyüktür. Meziyetlerin doğum veya miras yoluyla soydan geçtiğini kabul etmezler. Onlara göre meziyetler kısmen Tanrı'nın bir lütfu, kısmen de aldıkları talim ile terbiyenin, gösterdikleri çabanın ve hissettikleri şevkin ürünüdür. Nasıl ki müzik gibi sanata, matematik ve geometriye olan istidat babadan oğula geçmiyorsa, karakterin de irsî olmadığını, oğulun mutlaka babasına benzemesi gerekmediğini ve vasıfların insana Tanrı tarafından ihsan edildiğini düşünürler. Dolayısıyla Türkler arasında itibar, hizmet ve idarî mevkiler kabiliyet ve faziletin mükâfatı oluyor. Kişi tembel ve sahtekâr ise hiçbir zaman yükselmiyor, küçümsenip hakir görülüyor. İşte Türkler bu nedenle neye teşebbüs etseler başarılı oluyorlar ve hükmeden bir ırk olarak hâkimiyetlerinin hudutlarını her gün genişletiyorlar."
(sayfa 51)
(Tanıtım Yazısı'ndan)
"Busbecq'in mektupları Avrupalı hümanistlere özgü bir geleneği yansıtıyordu. Ner deyse duyulan nefret kadar güçlü olan bu gelenek Osmanlı împaratorluğu'nu överek kendi toplumlarını eleştirmek ve özgür düşünce sahibi olduklarını duyurmaktı. Busbecq şöyle yazmıştı: 'Onlarda güçlü bir imparatorluğun bütün kaynakları, yıpranmamış bir güç, dövüşte ustalık ve tecrübe, savaş görmüş askerler, zafere alışkanlık, zorluklara tahammül, beraberlik, düzen, disiplin, kanaatkârlık ve tedbirlilik var. Yoksulluk, kişisel israf, zayıflık, maneviyat bozukluğu, tahammülsüzlük, eğitimsizlik ise bizde. Asker itaatsiz. Subaylar para canlısı. Disiplin küçümseniyor. Başıboşluk, umursamazlık, ayyaşlık ve ahlaksızlık yaygın. En kötü olan da şu: düşman zafere alışkın biz ise yenilgiye.''
(Arka Kapak)

Diğer Kredi Kartları : 10,00 Peşin(Tek Çekim)